vrijdag 23 februari 2018

Nicola

Ik heb al aardappelen gekocht, pootaardappelen wel te verstaan hè. Een beetje vroeg want we gaan nog niet naar Frankrijk. En als we daar zijn moet ook eerst de moestuin nog klaar gemaakt worden. Maar ik wilde perse Nicola, want dat is een lekkere vaste aardappel die je ook goed kan gebruiken in salades, dan heb ik niets aan een kruimelige aardappel. En wij zijn gek op maaltijdsalades waar je van alles in kan gooien. Die Nicola is als pootaardappel zo uitverkocht, dat merkte ik verleden jaar. Toen heb ik me voorgenomen om een volgend jaar super vroeg te zijn. Koel en donker kan ik de aardappelen nog prima een poosje bewaren.

De kweker waar ik en iedereen in Stolwijk en omstreken zijn aardappelen en groenteplantjes kocht moest om gezondheidsredenen stoppen maar gelukkig heeft een andere kweker de handel overgenomen. Op de zolder van deze loods  stond een grote tafel met wel 20 verschillende soorten pootaardappelen. Beneden waren al veel groenteplantjes te koop maar daar wacht ik nog maar even mee.

donderdag 22 februari 2018

Handig

Echt super handig vind ik deze vergrotende spiegel (3x) van de Hema. Als ik even een beetje mascara op wilde doen of mijn wenkbrauwen wilde bijtekenen zag ik het zonder bril niet zo goed meer in een gewone spiegel. Ik stond dan onhandig te prutsen met mijn gezicht zo dicht mogelijk bij de spiegel. Van de winter kocht ik deze spiegel en ik ben er nog iedere dag blij mee. 


Geen gedoe met lijm, achterop de spiegel zitten een paar zuignapjes en daardoor zit hij muurvast. Als je hem dan niet op de goede plek vindt zitten heb je het ding er zo weer af en op een ander plekje vastgezet. Ik heb natuurlijk wel een grote spiegel waardoor hij niet in de weg zit maar ook op een kleinere zal het wel wennen. Ik ga er nog eentje kopen voor het Franse huis. Waarom zou je het jezelf niet makkelijk maken?



woensdag 21 februari 2018

Vitamine

Met zulk weer kan ik niet binnen blijven. Vanmorgen al een rondje gewandeld en vroeg in de middag besloot ik naar Gouda te fietsen, gewoon voor een paar kleine boodschapjes. Ik heb een stevig jack en met een paar handschoenen en een haarband om mijn oren warm te houden was het goed te doen. Ik ben er van overtuigd dat het goed is voor een mens om met dit frisse zonnige weer veel buiten te zijn. We hebben vitaminen D nodig en die krijgen we door zonlicht. Nu slikken wij de laatste jaren wel vitamine D tabletjes maar puur natuur voelt toch beter. 


dinsdag 20 februari 2018

Rallye Monte-Carlo Historique

De bochtige weggetjes in ons deel van de Ardèche zijn geliefd bij rallyrijders. Zoals ieder jaar werd  de rally van Monte Carlo, de variant met historisch auto's weer in de buurt van het Franse huis gereden toen wij daar kort geleden waren. We waren net onderweg om een wandeling te gaan maken en zijn maar even gestopt om te kijken want het is toch altijd een spectaculair gezicht (en geluid).



De man waar ik naast stond hield in zijn boekje precies bij welke auto's er door kwamen en vertelde en passant dat er 272 deelnemers waren. 'Maar die halen bij lange na niet allemaal de eindstreep' zei hij er nog bij.


Wij verbazen ons er altijd over dat er zoveel mensen staan te kijken. Twee keer hebben we hier de echte Rallye van Monte Carlo meegemaakt die meedoet aan het World Rally Championship en door onze vallei kwam. Daar kwamen duizenden mensen op af. Ik vond hier nog een oude blogpost waar je in het filmpje wat ik toen maakte de herrie kan horen die zulke auto's maken.


maandag 19 februari 2018

Glijbaan toren

Die toren met al die glijbanen in de speeltuin van Avifauna is echt geweldig. Sowieso is het een hele leuke speeltuin, dat wisten we al van de keren dat we hier met oudste kleinzoon Thijs geweest waren. Maar die toren was nieuw en oh jongens, wat vond Luuk die glijbanen leuk, hij kon er geen genoeg van krijgen, vooral die kurketrekker met al die bochten. Ik denk dat hij er wel twintig keer vanaf gegleden is.




Iets minder vond hij de hoge paal waaraan stoeltjes hingen die omhoog konden. Daar heeft hij maar kort in gezeten, kijk maar eens naar dat benauwde gezicht. Saar had daar wat minder moeite mee, Mart ging ook niet zo hoog met haar.



Voordat we naar huis gingen moest ik van Luuk nog wel even een foto maken terwijl hij boven in de glijbaan toren stond. Kan papa zien dat ik echt zo hoog ben geweest. Bewijs geleverd, Luuk!



zondag 18 februari 2018

Vogelpark Avifauna

Troffen wij het even met het weer. We gingen met Luuk en Saar naar Vogelpark Avifauna en het was met die zon een feest om daar te lopen en al de vogels te bekijken. Luuk is van plan om net als Freek ook bioloog te worden en weet echt veel van dieren dus ook van vogels. Makkelijk als oma dan haar blogpost aan het maken is want zij weet dan nog wel dat de vogels hierboven ooievaars zijn maar van welk soort de mooie kop hieronder is.... pfff. 'Een gier, oma'.





Al de papegaaisoorten en ook de reuzetoekan hierboven moest ik fotograferen door het gaas maar dat lukte aardig. Ze zijn zo leuk, maken veel herrie en hebben de mooiste kleuren.




De pelikanen en de flamingo's zijn heel wat rustiger en leven aan een grote vijver. Toen we alles gezien hadden mochten de kinderen in de leuke speeltuin spelen. Daar laat ik een andere keer foto's van zien anders wordt dit zo'n grote post.



zaterdag 17 februari 2018

Onze mannetjes

Er kan weer een foto bij in de serie 'Onze mannetjes' . Luuk en zijn zus Saar logeren al sinds donderdagavond bij ons. Toen we hun ouders voorstelden om nog een weekendje weg te gaan maakten ze daar gretig gebruik van. Ja, nu kan het nog, straks zitten we als grootouders weer voor langere tijd in Frankrijk en dan kunnen we niet meer oppassen. En voor de gezelligheid hebben we Sebas vanmorgen, nadat hij gevoetbald had, ook maar uit Scheveningen opgehaald. Daarna konden we meteen door naar het Stolwijkse voetbalveld waar Luuk moest trainen. Ooit komt de tijd dat we ze 'onze mannen' moeten gaan noemen maar laat dat alsjeblieft nog even duren. Het gaat me hard genoeg.

vrijdag 16 februari 2018

Verlichte boerderijenroute

Tien avonden in februari worden veel mooie oude boerderijen in onze omgeving in het licht gezet. De meeste avonden waren al geweest tijdens onze vakantie in Frankrijk maar gelukkig kreeg ik gisteravond nog de kans om er iets van te zien. Ik nam maar een klein deel van de route want ik deed het op de fiets, in het donker met die grote bus op die smalle polderwegen een parkeerplek vinden vond ik maar niets.



Het is bekend gebied voor mij, de meeste bewoners van de boerderijen ken ik. Op de boerderij van Peije en Corrie  gingen vroeger de kleuterklassen op bezoek en ik ging vaak mee om te helpen en foto's te maken. De kinderen knuffelden de kalfjes en mochten in de hooiberg spelen. Daarna had Corrie kannen met warme chocolademelk klaar staan. Wat een feest was dat altijd. Corrie heeft jarenlang kaas gemaakt, de bekende Stolwijkse boerenkaas.




Ineens vielen de prachtige bovenramen me op en later las ik in het boekje wat bij de route hoort dat dit Engelenramen zijn, lees hier maar even over deze bouwstijl.



donderdag 15 februari 2018

Ontzettend veel blije post

Echt te gek, de hele week valt er allemaal leuke post in mijn brievenbus. De eerste envelop was van Toos. Daarin twee kleine kaartjes en een grote kaart maar daar achterop uitleg over die kleintjes. Dat zijn ATC kaartjes en Toos vertelt dat zij er helemaal in de ban van is en daarom flink oefent. Nou Toos, voor mij zijn het echte kunstwerkjes, die je oefenstukjes van jou maar je brengt me wel in verleiding. Bij verschillende blogvriendinnen zie ik regelmatig deze kaartjes voorbij gaan en het lijkt me hartstikke leuk om te doen maar toch....heb ik al niet genoeg om handen? Tsja, nu liggen die kaartjes hier op tafel, ik kijk er af en toe naar en ik bedenk of ik dat ook zo fraai zou kunnen. Ik laat die gedacht maar even sudderen. Verder de nieuwjaarskaart van onze vriend Jan uit Parijs. Ja, die is altijd wat verlaat, die kaart maar dat zijn we gewend. Wel erg leuk dit jaar, de kaart was gemaakt met een foto van hemzelf en dit was gedaan bij de Franse Hema, haha, echt wat voor Jan. Binnen een heel verhaal en tot ziens in de Ardèche. Lief van Jan.


Een dag later een mooie kaart van Bertie die gebruik maakte van een actie van PostNL. Je mag dan een gratis kaart versturen als je op het postzegelvakje een lippenstift kus zet. Ik weet natuurlijk weer niets van deze actie maar vind het natuurlijk wel ontzettend leuk om zo'n kaart te krijgen. En met dezelfde post een grote envelop van Kris met daarin dit helemaal te gekke, ontzettend lieve tasje. Zo mooi gemaakt, je bent een kunstenares met naald en draad, Kris. In het tasje nog een leuk presentje en bij dit alles nog een lieve kaart. Al deze fijne post heb ik uitgestald op een hoek van onze grote tafel en telkens als ik er naar kijk maakt mijn hart een sprongetje. Bedankt jullie lieverds die dit naar mij gestuurd hebben, jullie maken de wereld mooi.


woensdag 14 februari 2018

Rondje in de zon

De zon lokt me naar buiten, even een rondje Bovenkerk. Op het voorste deel van de wetering ligt een dun laagje ijs maar verderop tussen de weiland waar de wind vrij spel heeft ligt er niets meer, het water is daar teveel in beweging. Ik zie dat ze de tuin rond deze boerderij aan het opknappen zijn, er stond veel oud hout wat nu weg is. Dat geeft een veel mooier zicht op het pand.


Bij de boerderij van deze jonge boerenfamilie is een paar jaar geleden een camping aangelegd met van die luxe safaritenten. Het schijnt ontzetten goed te lopen. Heerlijk voor jonge kinderen want het is een bestaand boerenbedrijf met allerlei jong vee, konijnen en veel pluimvee.



Bijna aan het eind van de dubbel buurt staat deze mooie boerderij. Ik weet nog dat ik hier ooit een stofzuiger bracht die gewonnen was in een winkeliers actie. Maar dat is jaren geleden bij de ouders van de jonge boer die er nu woont.