maandag 24 april 2017

Kinderen in een restaurant

We hadden laatst een leuk gesprek met een ouder echtpaar in ons favoriete restaurant in St. Pierreville. Monsieur vertelde trots dat hij al tachtig was, zijn vrouw twee jaar jonger. Nou, ze zagen er nog patent uit. Hij zal toch hard gewerkt hebben want hij vertelde dat hij fruitkweker was geweest in het Eyrieux dal. Heerlijk om mensen van zulke leeftijd nog lekker te zien zitten genieten van hun maaltijd en flesje wijn.
Dan wil ik nog even vertellen over de mensen aan de andere twee tafels in de serre waar wij zaten. De vierpersoonstafel werd bezet door opa, oma, dochter en schoonzoon en het tweepersoons tafeltje door de kleinkinderen van zo ongeveer vier en vijf jaar oud en daar gaat mijn verhaal over. Die kleintjes hebben daar ruim tweeëneenhalf uur aan tafel gezeten zonder ook maar een beetje vervelend te worden. Het jongetje zat met zijn autootjes te spelen, het meisje zat lief te kleuren. Halverwege kwamen hun borden met een stukje vlees, wat groenten en patatjes. Oma en mama stonden op en sneden het vlees en zonder een kik te geven werd er vervolgens een groot deel van het bord leeggegeten. Toen de ouderen klaar waren met de hoofdgang werd er even een klein wandelingetje gemaakt met mama en toen schoven ze weer aan voor het dessert, de kinderen kregen een ijsje. Natuurlijk hebben we dit voorbeeldige gedrag van kinderen in restaurants in Frankrijk al meer meegemaakt, maar dit waren nog wel erg jonge kinderen. Het zit in de cultuur. Fransen houden van eten en zitten lang aan tafel, vooral met de zondagmiddagmaaltijd. Het zijn ook restaurantbezoekers en dan graag met de hele familie, dus de kinderen leren al vroeg netjes aan tafel te blijven zitten. Het blijft voor ons nog steeds een verademing om op die manier in aanwezigheid van kinderen in een restaurant te zitten.

40 opmerkingen:

  1. Wel zielig hoor, met z'n 2-en aan een tafeltje. Ik vind dat Franse kinderen nogal afgericht worden, maar dat heeft dus ook voordelen. Bij ons is het zo dat ze eerst leren genieten van eten (en dat valt nog niet mee), dan komt het zitvlees aan tafel vanzelf.
    Positief van opgroeien in Frankrijk vind ik dat kinderen op de opvang, crèche en school 's middags samen een warme maaltijd nuttigen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat met zijn tweeën aan tafel kwam toevallig zo uit, er was daar niet meer plaats en de grotere zaal van het restaurant zat stampvol. Ik betwijfel of dat zitvlees bij de meeste Nederlandse kinderen ooit komt.

      Verwijderen
    2. Dat betwijfel ik ook, maar wat ik bij mij thuis zie geeft hoop ;-)

      Verwijderen
  2. Het lijkt net een kabouter op dat bord of word ik nu erg door je verhaal over die brave kinderen geobsedeerd?

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Vervang het woord Frankrijk door Italië en je hebt mijn verhaal. Tot en met de laatste zin!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik had al zo'n grijs vermoeden dat het er bij jullie ook zo toe gaat.

      Verwijderen
  4. Ja ik heb dat wel eens vaker gehoord over Franse kinderen.Er is ook een boekje over, de titel ben ik even kwijt.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Franse kinderen gooien niet met eten van Pamela Druckerman. Leuk boek, vond ik.

      Verwijderen
    2. Pamela Druckerman, 'Franse kinderen gooien niet met eten. Opvoedadviezen uit Parijs'. Ik heb even gegoogled. Lijkt me een vermakelijk boek wat de verschillen tussen Franse en Amerikaanse kinderen beschrijft.

      Verwijderen
    3. Hallo Marty, ik heb het boek gelezen en hier in de kast staan. Helemaal in onze situatie (Frans-Nederlands gezin) vond ik het een leuk en af en toe herkenbaar boek om te lezen. Heb je zin in een leuk boek voor deze zomer dan stuur ik je deze me alle plezier over de post. Laat maar weten. XxX Alet

      Verwijderen
    4. Ik zou het graag lezen Alet, dus stuur maar op. Lief van je.

      Verwijderen
    5. Als je mij je Adres in Frankrijk stuurt gaat het boek meteen morgen op de bus! Fijne dag vandaag!

      Verwijderen
  5. Voor zover ik me kan herinneren konden wij goed met onze jongens uit gaan eten. Ze renden niet rond, gooiden niet met eten, schreeuwden niet en aten meestal hun bordje leeg. Nu gingen we ook niet úrenlang tafelen, en hadden ze altijd iets te lezen, kleuren of gameboy-en bij zich.
    Ik erger me best wel aan ouders die hun kinderen wel laten rondrennen. Schreeuwen of wat dan ook. Die kinderen weten niet beter, zij krijgen waarschijnlijk alleen voeding ..,.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zo deden wij het ook met onze kinderen, Inge en ook onze kleinkinderen weten zich te gedragen in een restaurant. Natuurlijk hoeven ze geen tweeëneenhalf uur strak aan tafel te zitten maar schreeuwend rondrennen zoals je in veel Nederlandse restaurants ziet is er in ons gezin niet bij.

      Verwijderen
  6. De Franse en ook Italiaanse opvoeders zullen best ook veel dingen niet goed doen, maar feit is dat kinderen in restaurants en andere openbare gelegenheden zich rustig gedragen. Als er kinderen gaan rondhollen in restaurants of op andere manieren gasten hinderen dan moet er gewoon keihard ingegrepen worden door de directie. Je kunt kinderen best leren om zich rustig te gedragen, maar ik zou het niet al te lang maken als ze zo jong zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Helemaal met je eens Wieneke behalve dat ouders moeten ingrijpen en niet de directie. Alhoewel, er zijn ouders die ook nog wel wat opvoeding kunnen gebruiken...

      Verwijderen
    2. Die ouders die kinderen gewoon laten rondcrossen voeden niet op, dus ik sloeg dat stukje gewoon effe over :-)

      Verwijderen
  7. Misschien hebben de echtgenoot en ik op dat vlak wat "Franse kantjes". :-) Het is echt hoe je het ze leert.(denk ik) Inderdaad heel erg lang tafelen is voor kinderen niet leuk. Ze moeten kunnen spelen en ravotten maar toch ook af en toe rustig zijn. En als ze dat "meester" zijn, is dat meestal toch wel het gevolg van een correcte opvoeding. Dat boek van Pamela Druckerman lijkt me ook leuk.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik kan best streng zijn, Kris. Als ik met Luuk en Saar, 5 en 3 jaar oud, onze supermarkt binnen ga en ze willen zo'n klein winkelkarretje zeg ik direct dat er nergens tegen aan gereden mag worden, zeker niet tegen mensen en dat er niet hard mee gereden mag worden, anders gaat het karretje onmiddelijk terug. Gekeken wordt er alleen met de ogen, niet met de handen. Ik moet zeggen, ze doen het keurig. Het is maar hoe je ze het leert. Ze weten ook dat het karretje onverbiddelijk terug gaat als ze zich niet weten te gedragen.

      Verwijderen
    2. Zo hoort het helemaal Marthy! Maar jij hebt intussen ook een hele valies vol Franse invloed! Kan niet misgaan zo! :-) Ik ben die boeken eens gaan googlen. Die zijn echt tof!

      Verwijderen
  8. Je ziet het: het wordt ze met de paplepel ingegeven.
    Dat kinderen zich snel vervelen in een restaurant kan ik me voorstellen. Wij sleepten boekjes, kleurplaten en stiften mee voor Roos. We vonden alles best als ze maar niet met andere kinderen door het restaurant ging rennen.
    Op de foto kan je zien hoeveel aandacht er aan het eten is besteed!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. In ons gezin houden we van tafelen en gelukkig zijn de kleinkinderen goede eters. Wat dat betreft passen wij wel een beetje in de Franse cultuur.

      Verwijderen
  9. Ik vind het heerlijk als het zo kan. Wij hebben onze kinderen ook zo opgevoed. Zonder stokslagen of andere disciplinaire maatregelen. Uiteraard wel met voldoende afleiding en begeleiding.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Als iets meer mensen het zo deden zou het overdag in Nederlandse restasurants iets gezelliger zijn.

      Verwijderen
  10. Ik heb een franse opvoeding gehad en ben naar franse school geweest. De fransen zijn erg van de manieren, netjes zitten, praten en luisteren.
    Toen ik in Nederland kwam wonen was ik zo verbaasd. Zo anders.
    En ik zal maar niet zeggen wat ik er nu van vind wel dat ik altijd erg oplet dat als ik iets ga doen er niet teveel kinderen in de buurt zijn.
    Wat plaats je toch altijd mooie foto's.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik begrijp je helemaal. In ons kleine dorp kennen wij de kinderen en kleinkinderen van onze buren van zeer nabij. Zij weten zich te gedragen en wij vinden dit gedrag bijzonder prettig. Dank je wel voor het compliment.

      Verwijderen
  11. Dat is hier in Nederland wel eens anders! XX Esther

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Er een groot verschil in opvoeden blijkbaar. Wij vinden in ieder geval de rust in de Franse restaurants waar ook kinderen zitten heel fijn.

      Verwijderen
  12. Ook ik vind het 'zielig' dat die kindjes met z'n 2-en aan een tafeltje zitten. Ik lees e antwoord en het zal wel zo zijn, maar dan hadden wij voor een andere verdeling gekozen, een roulatie-systeem.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Deze ouders hebben er waarschijnlijk geen moeite mee. Wij hebben het wel meer gezien in Franse restaurants dat kinderen apart aan een tafel zitten.
      In Nederland is men dat niet gewend Jeanette.

      Verwijderen
  13. Vreselijk, als kinderen niet opgevoed worden. Laatst liep ik hier in de Action en er waren twee kleine kinderen van 'n jaar of drie / vier die speelgoed uit de rekken haalde en gewoon door de hele winkel schopten. Van het ene pad naar het andere. En moeder zag het aan, zei niks en ging gewoon verder met winkelen. Toen ik er boos wat van zei keek ze me ongeïnteresseerd aan. Wat moet je daar nou mee. Met zulke mensen. Nu ik er weer aan denk word ik nog kwaad!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Groen en geel erger ik me aan dit soort mensen en spreek ze er ook vaak op aan, Lida. Maar of het helpt.....

      Verwijderen
  14. I love it! Toen Wiets en ik bij restaurant Picque in Valence waren zat er naast een gezin te eten waar overduidelijk de tienerdochter van een jaar of 16/17 haar nieuwe vriendje mee had meegenomen. Die kreeg van zijn aanstaande schoonvader de wijnkaart in zijn handen gedrukt, ging even in overleg wat iedereen at, toen nog even in discussie met de sommelier en lunchen maar..:-)!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zouden onze kleinkinderen dat niveau ooit halen, zoon? Die van jouw misschien nog wel, haha.

      Verwijderen
  15. Toen mijn kinderen klein waren gingen we ook wel eens in een restaurant eten, al was het niet zo vaak. Maar dan koos ik wel een restaurant waar het niet erg was als de kinderen heen en weer konden lopen. Alleen schreeuwen, daar had ik toen al een hekel aan. Dat mochten mijn kinderen absoluut niet. En daar doet niet altijd iedereen iets aan hoor, niet zo lang geleden aten we in een nieuw restaurant hier in de buurt, daar was op kinderen gerekend; er was een ballenbak in het midden. Maar als kinderen zo wild kunnen spelen gaan ze, zo lijkt wel, vanzelf schreeuwen. Voor mij was dat eens maar nooit meer terug...
    Fijne koningsdag Marthy,
    liefs,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wij willen graag lekker rustig zitten te eten, genieten van de sfeer, een glaasje en het lekkers wat we voorgeschoteld krijgen. Geen behoefte dan aan kinderen die zich niet kunnen gedragen.

      Verwijderen

Leuk dat je een berichtje achterlaat, bedankt!

Lieve groet, Marthy