vrijdag 18 augustus 2017

Badgeyser

Achter deze muur van de voorgevel van ons huis hing 25 jaar lang een badgeyser. Sinds de renovatie van ons woonhuis vijf jaar geleden gebruiken we hem niet meer, we hebben nu warm water via de verwarmingsinstallatie. Op de een of andere manier bleef het ding maar hangen maar afgelopen week heeft Mart hem gedemonteerd en in de garage gelegd. Volgens hem is de geyser nog in prima staat, we gebruikten hem alleen in de vakanties, dus weggooien mag niet van de man.  Hij gaat mee naar Nederland en ik zal van de winter eens een poging wagen op Marktplaats en anders breng ik hem wel naar de kringloop. Maar onze eerste zorg is die muur met dat gat weer mooi dicht maken. We gaan in onze voorraad maar eens op zoek naar geschikte stenen.



donderdag 17 augustus 2017

Proeven op eigen risico

Chocolade met (zee)zout kennen we langzamerhand allemaal wel maar van chocolade met peper had ik nog nooit gehoord, laat staan geproefd. Alet stuurde me vanaf haar vakantieadres een pakje met twee leuke kaarten met daarbij die peper chocolade. 'Proeven op eigen risico' schreef ze erbij en inderdaad, het is echt heet. Bij de eerst hap denk je nog dat het wel mee valt maar dan trekt de pepersmaak door je mond... oef. Alet kampeerde in de Pyrénées-Atlantiques vlakbij het plaatsje Espelette, vooral bekend vanwege de chilipeper die er wordt gekweekt : de piment d'Espelette. Daar had ik weleens van gehoord maar nooit gedacht dat men dat ook in chocolade toe zou passen. Ik zal de chocolaatjes niet achter elkaar opeten maar zo nu en dan eentje, mmm...best lekker. Bedankt Alet, voor de originele post.

woensdag 16 augustus 2017

Kunstwerk

Dit kunstwerk in wording kwamen we afgelopen zondag tegen. Het is een uitkijktoren en het staat op een top van een heuvel in het bergmassief de Tanargue. Ruig landschap rondom, geen mens en huis te bekennen, we hadden kilometers gelopen zonder iemand tegen te komen. Ik heb niets tegen een kunstwerk en vind deze uitkijktoren zelfs wel mooi maar waarom op een plek waar bijna niemand komt om er van te genieten. Er loopt zelfs geen weg naartoe, wel een breed stenig pad maar je zal toch een 4W moeten hebben om er te komen zo steil is het daar.

Zo te zien is het Parc Regional des Monts d'Arèche de opdrachtgever. Blijkbaar had men nog wat geld over en dat moet een leuk potje geweest zijn want alleen al het vervoer van de materialen naar die plek zal heel wat gekost hebben. Maar goed, het staat er en nu maar hopen dat men dat houtwerk bij gaat houden maar ik vrees met grote vreze.



dinsdag 15 augustus 2017

Maria Hemelvaart

Vijftien augustus, Maria Hemelvaart, een kerkelijke feestdag die in Frankrijk nog gevierd wordt. Dus dat betekent een vrije dag voor iedereen, de winkels, tenminste hier in de omgeving, dicht en de jaarlijkse brocantemarkt hier vlakbij in een weiland. Net zoals verleden jaar gingen we er met vrienden heen in de hoop weer zo goed te slagen. Ik was op zoek naar spullen voor op ons nieuwe terras en ben daarin heel goed geslaagd. Bij dezelfde koopman waar ik verleden jaar dat leuke ladekastje kocht vond ik twee mandflessen en nadat Mart ze thuis had opengeknipt hield ik een paar mooie flessen van dik groen glas over. De linker fles op de foto had ik al een paar jaar dus ik heb nu een mooi setje van drie.

Ik was ook op zoek naar een paar oude ijzeren potten om planten in te zetten. Grote bloempotten zijn te zwaar om in het najaar naar boven te halen en als je ze laat staan vriezen ze onherroepelijk kapot. Maar wat zag ik op het laatste moment nog staan terwijl ik aan het afrekenen was? Twee betonnen bloempotten, flinke grote. Op het eerste gezicht niet helemaal mijn smaak, maar daar is wat aan te doen. Insmeren met yoghurt, dit even volhouden en binnen twee jaar krijgen de potten een mooi moslaagje. Ik heb op het bovenste terras al jaren twee potten staan waarvan iedereen denkt dat ze antiek zijn. Niets iets minder waar, gewone betonnen potten met een laag verweerd mos erop. Dat gaat met deze twee ook lukken. De buitenste laag is vrij ruw, daar 'pakt' het mos goed op en dat reliëf van die bloemen zorgt met mos erop voor een prachtig effect. De yoghurt staat al op het boodschappenlijstje.


maandag 14 augustus 2017

Bon appetit

In veel dorpen in Frankrijk wordt 's zomers een gezamenlijke maaltijd georganiseerd waarvoor men meestal kan intekenen en die niet meer dan een euro of zes kost. Zo ook in het dorpje Borne waar wij gisteren doorheen wandelden. In de tent die voor schaduw moest zorgen stonden de flessen wijn al klaar op de tafels en de eerste dorpsbewoner kwamen binnen lopen. In de dorpsfontein werden de flessen water koud gehouden en een koelwagen stond klaar met vlees en salades.



Wij liepen een stukje door en gingen op een muurtje zitten om onze boterhammen op te eten tegenover dit mooi oude gebouw wat zijn oorsprong had in 1667. Het stond in de steigers, iemand had het gelukkig waard gevonden om het te restaureren. Daar achter stond de kerk en de dienst was blijkbaar net afgelopen. Langzaam kwamen de, meestal wat oudere bewoners, naar beneden gelopen op weg naar het repas. Verschillende mensen maakten een praatje met ons, vonden ons dappere wandelaars en vertelden hoe we moesten lopen naar Le Bez en dat er verderop een bron was voor drinkwater. Er waren er zelfs die ons uitnodigden om een glaasje mee te drinken. We bedankten en wensten hen een bon appetit.




zondag 13 augustus 2017

Het bergmassief Tanargue

We gaan eerdaags een weekje heel sportief wandelen en daarvoor wilden we nog wat hoogtemeters maken. We reden daarom naar het bergmassief de Tanargue, woest middengebergte. We begonnen op ruim 1200 meter hoogte op de col de Bez.






Het eerst deel daalden we naar de vallei van de rivier de Borne, een smal en stenig pad. Vanaf het dorpje Borne stegen we heel lang maar gelukkig niet al te steil. De terugweg ging over de kam van een bergrug, door glooiende grasvlakten met hier en daar bossen. Het hoogteverschil van deze tocht was totaal 680 meter en dat voel je wel. Altijd fijn om dan in de verte je auto weer te zien staan. Bij het kruispunt waar we de auto geparkeerd hadden was een oud kerkje, een trekkerhut en een restaurant waar we onderweg al van hoorden dat het heel goed was. Ze hadden er in ieder geval heerlijke, erg grote coupes met ijs en wij vonden dat we dat heel erg verdiend hadden.



zaterdag 12 augustus 2017

Rupsje nooitgenoeg

Terwijl ik deze blog aan het voorbereiden was zag ik het gisteravond ook op het acht uur journaal, de schade die de buxusmot veroorzaakt. Er staat in deze omgeving ontzettend veel buxus en we hadden de dorre hellingen al gezien bij ons in de vallei. Toen wij eergisteren aan het wandelen waren liepen we er midden in. Boven al die dorre struiken fladderde de buxus mot, soms vlogen er hele wolken op met die kleine vlindertjes. Het was niet moeilijk om een foto te maken van de rups, er zaten er genoeg, het is echt een plaag.


Ze zijn hun opmars waarschijnlijk in Duitsland begonnen, meegekomen in een partij buxus uit China in 2006. In een korte tijd kunnen ze een struik helemaal opvreten en blijft er niets van het groene blad over. In onze Nederlandse tuin staat ook veel buxus, ik ben benieuwd wat we daar aantreffen als we terugkomen. Ik heb in ieder geval nog geen alarmerende berichten gehoord. En de natuur hier, tjsa misschien herstelt het zich en anders zal een ander soort groen het overnemen. De natuur regelt dit soort kwesties zelf, daar hoeven hier geen mensenhanden aan te pas te komen.


vrijdag 11 augustus 2017

Zuinige kinderen

De laatste logé, onze dochter Floor hebben we vanmorgen op de trein naar huis gezet. Vlak voordat ze vertrok maakte ik nog snel even een foto van haar toilettas die ik vijfentwintig jaar geleden voor haar kocht. Haar broer Bas kreeg dezelfde en gebruikt hem ook nog steeds, zuinige kinderen 😀. Ze gingen toen samen met wat vrienden op kampeervakantie naar Frankrijk, met zijn allen hadden ze een busje gehuurd. Wij vonden het maar niets, Bas en een vriend hadden net een rijbewijs, maar goed, je bent jong en gelooft dat je alles kan. Vanaf ons erf werd het stel uitgezwaaid door de bezorgde ouders. Ze kwamen heelhuids terug, met mèt hun toilettassen.

donderdag 10 augustus 2017

Appelmoesbroodjes, fossielen en een mooi klein gehucht

Net voor Aubenas ligt het plaatsje Vesseaux en daar zit een goede bakker. Daar halen wij altijd chaussons aux pommes, appelmoesbroodjes, voor bij de koffie die we meenemen als we gaan wandelen. Die drinken we op voor starten, onderweg komen we namelijk niets tegen. Zo ook vandaag en we konden bijna tegenover die bakker na de koffie meteen met onze wandeling beginnen.

Een stijgend pad met losse stenen waar we veel fossielen ontdekten. Vooral Floor was er een kei in om er weer eentje te vinden. Als vijfjarig meisje al zocht ze met haar broers in een droogevallen rivierbedding ergens in de Drôme naar fossielen. Ik zie haar nog bezig in haar tuinbroekje van spijkerstof, toen helemaal hip. We vonden nu ook twee kleine steentje, die gaan bij de verzameling van 35 jaar geleden die hier ligt.



Het gehucht Louyre waar we door heen kwamen werd in het midden van de vorige eeuw verlaten. Nu is het opnieuw bewoond, de huizen zijn bijna allemaal gerestaureerd en het ziet er allercharmantst en levendig uit.




Een groot deel van de tweede helft van onze wandeling liepen we over de kam van een gebergte met rondom prachtige vergezichten. Op de onderste foto kun je in de verte de resten van Chauteau de Boulogne zien liggen. Ik heb de foto wat gecropt anders was het niet te zien.




woensdag 9 augustus 2017

Post in een schaal

Ik kocht deze mooie schaal in het voorjaar op een brocantemarkt en hij is zo oud dat ik hem niet durf te gebruiken om iets in op te dienen. Hij is gebarsten en dof geworden door het vele gebruik maar het oude patin, die verweerde kleur blauw en het model spraken me zo aan dat ik hem kocht. Hij koste  ook maar twee euro want wie wil nou zo'n oude schaal hebben. Hij staat op de tafel in de tuinkamer waar ik zit te rommelen met papier om de post te maken die ik verstuur. Ik gebruik hem om de brieven in te leggen die ik net ontvangen heb en die ik eerdaags ga beantwoorden. Een week of wat geleden kreeg ik post van Diana die me zelfs schreef van haar vakantieplek en vandaag deze kleurige envelop met inhoud van Ageeth. Blije post in een mooie schaal.


dinsdag 8 augustus 2017

Valence

Nee, deze foto staat niet ondersteboven. Dit serviesgoed was tegen het plafond geschroefd, zomaar, als decoratie. Het was vanmorgen regenachig weer hier dus we besloten naar Valence te gaan. Terwijl dochter Floor een heel leuk jasje aan het passen was, uitverkoopje en ze kocht het natuurlijk, keek ik naar boven en zag ik die prachtige schaal en die mooie borden boven me. Als ik die schaal op een brocante markt had zien staan had ik hem zeker gekocht.

Na deze aankoop belandden we in een heel leuk restaurantje waar we lekker hebben zitten eten en toen we daarna buiten kwamen was het droog en begon de zon voorzichtig te schijnen. Op het terras tussen de natte tafeltjes leunde deze solex tegen een oude badkuip vol met planten.


We hadden onze auto aan de rand van dit mooie park gezet op een grote gratis parkeerplaats. Het was er druk met vakantiegangers die allemaal wat vertier in de stad zochten, dat doen mensen als het weer wat minder is. Dit huis in art-deco stijl vond ik nog wel een foto waard maar verder was er niet echt veel te zien in Valence. Het was jaren geleden dat we daar geweest waren en ik denk dat het ook wel weer heel wat jaren gaat duren voordat we daar weer zullen komen.



maandag 7 augustus 2017

Leuke kleurtjes

Iedere avond krijgen alle planten in bakken en potten water en dan ook nog een paar hortensiastruiken in de volle grond, dat zijn zulke nathalzen. In de border ligt een druppelslang die de grond daar vochtig houdt en in de moestuin gaat om de avond de sproeier aan. Verleden week hadden we hier een peuter die mee hielp de boel nat te houden, bloedserieus gaf zij de potten op het terras water. De tomaten kunnen al die zon en regelmatig water wel waarderen, ik oogst nu allelei leuke kleuren.